Westelijke woestijn

Oase Kharga

Graven, forten, tempels

meer foto's

terug naar de homepage

meer foto's

 

Oase Kharga: graven - forten - tempels

(afbeeldingen zijn te vergroten)

  • Necropool el-Bagawat
    Bagawat is één van de oudste en best bewaard gebleven Christelijke begraafplaatsen ter wereld; uit de 4e t/m de 6e eeuw. Het telt 263 grafkapellen, waarvan 6 met een koepeldak, van kleisteen. In het midden van de graven staan de restanten van een kerk.
    Sommige graven bevatten Koptische muur- en of plafondschilderingen: taferelen uit het Oude Testament. In de Kapel van Exodus is te zien hoe Mozes de uittocht uit Egypte leidt, de Kapel van de Vrede toont ondermeer Abraham die zijn zoon Isaac offert en de ark van Noach. Eén is gedecoreerd met vogels en een klein graf is gedecoreerd met druivenranken: Anaeed el-Ainab, de kapel van de druiven.
    Al voor de Christelijke tijd was el-Bagawat in gebruik als begraafplaats.

  • Tempel van Hibis
    De oude oase-hoofdstad Hibis (komt van het woord 'hebet' dat 'de ploeg' betekent) had een eigen tempel, gebouwd van plaatselijk gewonnen, gespikkeld zandsteen en opgedragen aan de Thebaanse triade Amun, Mut en Khonsu. De bouw ervan is begonnen tijdens de 26e dynastie. De tempel, de grootste en de best bewaard gebleven tempel in Kharga, is voltooid door de Perzische keizer Darius I en is de enige tempel in Egypte uit de Perzische tijd. De tempel werd uitgebreid door Nectanebo II (kolonnade) en PtolemaeŽn. In de 4e eeuw werd aan de noordzijde van het portaal een kerk gebouwd.
    De tempel had oorspronkelijk een heilig meer met kade, sfinxenallee, monumentale poort, hypostiele zalen en naos. De reliëfs van het dak zijn opgedragen aan Osiris, met scenes van zijn begrafenis. In de hypostiele hal is een afbeelding van Seth, de god van de woestijn, als blauw, amorf figuur met valkenhoofd.
    Al jaren staat deze tempel in de steigers want door de hoge grondwaterstand heeft men besloten de tempel te verplaatsen. Of toch niet meer? In ieder geval is de mooiste tempel van Kharga niet toegankelijk, zelfs niet dichtbij benaderbaar. Jammer.

  • Tempel el-Nadura
    Deze gefortificeerde tempel diende, vanwege zijn ligging, als uitkijkpost (is ook de betekenis van el-Nadura). Gebouwd tijdens het bewind van Hadrianus en Antoninus Pius in de tweede eeuw om de oase te beschermen. Binnen de ommuring resten van de zandstenen tempel met inscripties. Tussen de ommuring en de tempel heeft ooit nog een Koptische kerk gestaan; tijdens de Ottomaanse tijd in gebruik als fort.
    Van de muren en de tempel is niet veel over maar el-Nadura biedt door de ligging op 133 meter hoogte wel een panoramisch uitzicht op de oase.

  • Qasr el-Dabadib (Ayn Umm el-Dabadib)
    Het fort el-Dabadib heeft 6 hoge, vierkante torens. Rondom ligt het bezaaid met potscherven. Verder hier de overblijfselen van een Romeins-Byzantijns dorp. Aan de oostkant van het fort zijn nog restanten van een Koptische kerk. Ain Umm el-Dabadib bewaakte de karavaanroutes naar Dachla, de Darb al-Ghabari en de Darb el-Arbain. De bron hier werd al door de Ptolemaeën gebruikt en later door de Romeinen die het ingenieuze, ondergrondse aquaduct aanlegden waarvan de ventilatieopeningen nog te zien zijn. Verder zijn hier rotsgraven waarin ooit mummies lagen. Op zoek naar schatten zijn zowel de graven als de mummies gesloopt. Overal liggen botten, windsels, skeletdelen en zelfs schedels.

  • Qasr el-Labekha (Ayn Umm el-Labakha)
    Qasr el-Labekha is gebouwd door de Romeinen. De imposante muren zijn 12 meter hoog. Het fort beschermde de karavaanroutes door de woestijn. In die tijd lag het fort in een groene omgeving waarin het water door het aquaductsysteem stroomde. Nu rest zand.
    Qasr el-Dabadib en Qasr el-Lebakha maakten onderdeel uit van een hele reeks van Romeinse forten ter bescherming van de handelsroutes. Zo ligt vlak bij Lebakha nog Qasr Sumaria.

  • El-Deir
    Het Romeinse fort El-Deir beschermde de kortste karavaanroute in de omgeving, de Darb el-Deir, tussen Kharga en het Nijldal. Het staat aan de voet van de berg Umm el-Ghanayin en bestaat uit 12 met elkaar verbonden ronde torens. Ooit was er waarschijnlijk een klooster gevestigd, 'deir' betekent klooster. Nu behoorlijk vervallen.

  • Qasr el-Ghweita (Ghueita)
    Op een heuvel, 18 km ten zuiden van de stad Kharga, staat deze zandstenen tempel.
    Met de bouw ervan werd begonnen tijdens de 25e dynastie, de Perzische koning Darius I 'versierde' de tempel en de voltooiing vond plaats in de Ptolemaïse tijd door Ptolemaeus III, IV en X. In de Romeinse tijd werd de ommuring van kleisteen (mudbrick) aangebracht. Niet alleen tussen de tempel en de ommuring zijn resten van huizen, ook daarbuiten.
    De tempel is opgedragen aan de Thebaanse Triade, Amon, Mut en Khonsu en heeft 3 kamers, een binnenplaats, een heiligdom en een hypostiele hal met reliëfs van de Nijlgod Hapy die de symbolen toont van de Nomen (Gouwen), de oude Egyptische 'provincies'.
    De naam, Qasr el-Ghueita of Ghowayta, betekent fort van de kleine tuinen: In de oudheid was Qasr el-Ghueita het middelpunt van een vruchtbaar agrarisch gebied en leverde wijn aan het hof van de Farao's in het Nijldal.

  • Qasr el-Zayan
    Vlakbij Ghweita staat de de kleine tempel van el-Zayan, opgedragen aan de plaatselijke god Amon van Hibis, bij de Romeinen bekend als Amenibis. Ook deze tempel is door de Romeinen ommuurd vandaar de naam Qasr en er was een garnizoen gelegerd. Oorspronkelijk gebouwd tijdens de Ptolemaïsche periode, 'gerenoveerd' en uitgebreid door de Romeinse heerser Antoninus Pius (138-161).
    Ooit lag hier, aan de toen belangrijke woestijnroute van Qasr el-Zayan naar Esna, een stad, door de Grieken Tchonemyris genoemd, omgeven door boerderijen. De naam verwijst naar een grote bron; Tchonemyris, of Takhoneourit, ligt op het laagste punt van de Kharga-depressie, 18 meter onder zeeniveau.

  • Tempel van Dush
    Dush is het oude Kysis, 13 km ten zuiden van Baris. Het ligt strategisch op een heuvel. In het fort was ooit een garnizoen soldaten gehuisvest, om de landbouwgebieden, de gemeenschap en de grens van het Romeinse Rijk te beschermen. De Romeinse troepen hier waren afkomstig uit Esna en Edfu en arriveerden via de Darb al-Dush.
    Al sinds 1976 zijn Franse archeologen het gebied rond Dush aan het onderzoeken. Zij ontdekten dat hier al tijdens het Oude Rijk, 4e dynastie, contacten waren met het Nijldal.
    Kysis was een bedrijvig stadje. Kooplieden voorzagen in de behoeften van de bevolking maar dreven ook handel met de karavanen die zowel van noord naar zuid als van oost naar west passeerden. Er waren pottenbakkers, juweliers, metaal-bewerkers en andere handwerkslieden, scholen, bordelen en gokhuizen. De laatsten bedienden de soldaten. Boeren zorgden voor vlees en gewassen; vooral graan werd via de karavanen geëxporteerd naar andere plaatsen in de oase, het Nijldal en misschien zelfs naar Rome. In de 5e eeuw was de stad verlaten.
    Het fort staat op de top van de hoogste heuvel, 79 meter boven zeeniveau en dateert uit de Ptolemaïsche tijd. De restanten van de muren, tot 6 mt hoog, omgeven een rechthoekige ruimte. Vier of vijf verdiepingen liggen nog onder het zand.
    De zandstenen tempel was gewijd aan Osiris (door de Grieken Serapis genoemd) en Isis, gebouwd door Domitianus tussen 81-96, vergroot door Trajanus en gedeeltelijk gedecoreerd door Hadrianus. Grenst in het oosten aan het fort. Ook al zijn er weinig afbeeldingen, men denkt dat sommige delen van de tempel ooit met goud bedekt waren.
    De tempel heeft twee binnenplaatsen, een kleine hypostiele zaal met 4 zuilen en een heiligdom. Bij de ingang vele inscripties over de Romeinse heersers Hadrianus en Trojanus; 19e eeuwse ontdekkingsreizigers voegden hun eigen namen toe.
    Een tweede tempel, waarschijnlijk uit de Romeinse periode, staat 200 mt verder naar het westen; gewelfde plafonds, kleine kamers en een trap.
    Met name in het noorden en oosten wordt Kysis omgeven door oude begraafplaatsen.

       meer foto's      dag foto's