Varia:

Soek al-Gamal:
de kamelenmarkt

 

Het schip van de woestijn op de markt

Een fenomeen dat in Egypte veel buitenlanders trekt zijn de kamelenmarkten. Die moet je gezien hebben, of, zoals op de site van Tripod is te lezen: "a truly unique experience" en "if you have time, you have to go". De benaming klopt trouwens niet want het gaat niet om kamelen maar om dromedarissen.
Waarom zijn wij zo gefascineerd door de dromedaris/kameel? Het exotische? Het raadselachtige? De statige tred en die prachtige ogen? Ook wij vallen voor deze bijzondere, prachtige dieren en bezochten eens de kamelenmarkt van El Shalateen.

De grootste kamelenmarkt van Egypte wordt op vrijdagmorgen gehouden in de plaats Birqash, zo'n 25 km van Cairo. Andere markten zijn in Daraw, tussen Kom Ombo en Aswan, en in El Shalateen, in het uiterste zuiden van Egypte, in de zgn. Sudan-driehoek.

Voordat de kamelen in El Shalateen op de markt aankomen, hebben ze een wekenlange, zware voettocht door de Sudanese woestijn achter de rug. De vaak niet zachtzinnige begeleiders van de karavaan sporen de dieren met hun lange stokken tot grote spoed aan. Kleintjes die het niet meer bij kunnen benen, gewonde en zieke dieren blijven achter. De karavaan bereikt moe de grote vlakte van El Shalateen waar de dieren eerst onderzocht worden en een merkteken krijgen, met verf of met een gloeiend brandijzer. Van de meeste kamelen wordt een poot ter hoogte van de knie dubbelgevouwen en met touw vastgemaakt, tegen het wegrennen. Sommige dieren gaan direct door naar het grote slachthuis dat hier gevestigd is, of eindigen bij de her en der op het terrein verspreide kleine slachterijen.
Voor de begeleiders van het transport zit het er dan op, de onderhandelingen tussen kopers en verkopers kunnen beginnen.

De honderden in groepjes verzamelde kamelen wachten gelaten de verdere gang van zaken af. Ze kunnen ook moeilijk anders, overal staan mannen klaar om ze in toom te houden. Het ziet er indrukwekkend uit, die enorme verzameling kamelen. Ze zijn rustig en ook de bewakers maken een ontspannen indruk. Voor hen zijn er theehuizen op de markt.

Is de koop eenmaal gesloten dan wacht de kameel het verdere transport per vrachtwagen. Van El Shalateen linea recta naar Cairo. Onder luid protest (en kamelen kunnen akelig brullen) worden de dieren in grote open trucks geladen, met die nog vastgebonden poot. Ze zitten stijf tegenelkaar aan, alleen hun kop kunnen ze nog bewegen. Bijna 24 uur zijn ze zo onderweg naar de slachthuizen van Cairo. Kamelenvlees is goedkoop en, naar men zegt, gezond.

Naar de (kleinere) markt in Daraw worden de kamelen per truck vervoerd. In een karavaan lopen ze (uit o.a. Darfur) naar Abu Simbel waar ze in trucks worden geladen om vervolgens verkocht te worden in Daraw. Daarna per pickup naar hun eindbestemming. Onderweg zie je veel kleine pickups rijden met hooguit 3 of 4 kamelen. Ondanks hun ongemak blijven die dieren statig in het rond kijken.

Soms heeft een kameel 'geluk' en wordt ingezet in de landbouw, de toeristenindustrie of gewoon gebruikt als vervoermiddel. Pech hebben de dieren die (ook nog) naar de markt in Birqash gaan. Anders dan in El Shalateen en Daraw worden de dieren daar over het algemeen slecht behandeld en veel geslagen. Aan de randen van die markt kun je de treurige resten van 'afgekeurde' kamelen zien liggen, dood of nog levend.
Om het dierlijk leed in Birqash te mogen aanschouwen, betaal je als toerist entreegeld. Voorwaar een attractie. De markt in El Shalateen valt alleszins mee, geen stokslagen gezien. Het brandmerken en inladen is akelig. Voor ons geen kamelenmarkt meer.

 

djabana-koffie

terug naar 'varia'