Reistips:

Reispapieren

Geldzaken

Gezondheid

Praktisch

Lezen over Egypte

Reistips: Geldzaken

Geld

  • De Egyptische pond, officiële afkorting LE - soms EGP, is te verdelen in 100 piaster (PT). Er zijn biljetten van 1, 5, 10, 20, 50 en 100 pond en van 25, 50 en zelfs van 5 piaster. Die van 5 piaster wordt eigenlijk nooit gebruikt, is meer een curiositeit.
    De biljetten lijken nogal op elkaar en verwar ponden niet met piasters! Het geld is erg vies/beduimeld.
  • Pinautomaten geven biljetten van 50 of 100 pond; probeer dat zo snel mogelijk stuk te slaan want in Egypte is altijd gebrek aan wisselgeld. Bovendien heb je de biljetten van 1, 5 of 10 pond nodig voor bakshish.
  • Nieuw zijn de munten ter waarde van 1 EGP; gekscherend de Egyptische Euro genoemd. Het muntstuk lijkt inderdaad op de euro, is iets groter dan die van 1 euro en iets kleiner dan die van 2 euro.
  • Muntjes ter waarde van enkele piasters zijn er ook maar die zie je eigenlijk nooit.
  • In de grotere plaatsen zijn overal pinautomaten en banken, grote hotels hebben meestal een bank in huis. Bij het omwisselen van euro's naar ponden krijg je een wisselbewijs. Bij terugwisselen van de Egyptische ponden heb je dat bewijs nodig.
  • Op de internationale luchthavens kun je direct bij aankomst geld wisselen, dus voordat je door de paspoortcontrole gaat (bij hetzelfde loket als waar je je visumzegels koopt).
    Pas dan op voor de veelvoorkomende wisseltruc, zelfs bij de National Bank of Egypt: wissel je bijv. 300 euro's, krijg je slechts voor 250 euro Egyptische ponden; driemaal raden waar dat biljet van 50 euro blijft...
  • De Egyptische overheid verplicht hotels om de eindafrekening in dollars of euro's te incasseren; cash betalen of met een creditcard (Visa, Master).
  • In veel op toeristen gerichte winkels, met name in de grote badplaatsen, kun je gewoon met euro's betalen al zal de wisselkoers niet in je voordeel uitvallen.

Bakshish

Direct na aankomst in Egypte, op het vliegveld, krijg je al met het fenomeen "bakshish" te maken: tipgeld/fooien.
Voor elke 'dienst' geef je bakshish en 'dienst' moet je ruim opvatten. Bedenk hierbij dat de lonen in Egypte erg laag zijn en de werkloosheid hoog, iedereen wil graag iets (bij)verdienen. Egyptenaren geven onderling ook bakshish, het hoort gewoon bij Egypte.

Bakshish op het vliegveld

  • Aankomst: Voor een klein bedrag krijg je een bagagekarretje, liever dragen Egyptische jongemannen je bagage naar de bus en vragen daar astronomische bedragen voor. Geef 50 eurocent per koffer (Egyptische ponden heb je meestal nog niet) of draag je koffers zelf.
  • Vertrek: bij binnenkomst van het vliegveld moet de bagage op de band om gescreend te worden, net zoals op Schiphol. Een Egyptenaar is je daarbij graag behulpzaam, tegen betaling uiteraard. Hetzelfde bij het inchecken: een gedienstig man zet je koffer op de weegschaal, denk niet dat dat gratis is. Meestal heeft hij een munt in z'n hand van 2 euro en dat wil hij dus van je hebben. 't Is aan jou of je iets geeft.
  • Toiletbezoek op de vliegvelden is (of was?) ook zo iets. Meestal kost dat een euro (vroeger een dollar). Daarvoor krijg je twee velletjes toiletpapier...(het Egyptisch toiletpapier is bijna doorschijnend, zo dun). De toiletjuffrouw staat bij de ingang en zonder te betalen kom/kwam je er niet langs.
    Na veel commentaar van toeristen is dat gelukkig veranderd. Vrij plassen dus maar als je een velletje wc-papier nodig hebt moet je daarvoor wel iets geven.

Richtlijnen voor bakshish zijn moeilijk te geven; ga op je gevoel af.

  • Voor iemand die je bagage draagt of je een bezienswaardigheid laat zien buiten de gewone route (Nijlmeters in diverse tempels bijv) 2 pond bijvoorbeeld.
  • Geef de kamerjongen bijvoorbeeld dagelijks 3 tot 5 pond of per week 5 euro. Zeker op je eerste dag doen, niet wachten tot je vertrekt.
    In veel hotels in Egypte (en andere landen) maken de kamerjongens creaties van handdoeken. Hoe groter hoe meer fooi denken ze. Zo langzamerhand vinden we het een verademing als het niet gebeurt.
  • In tempels laten bewakers en mensen die gewoon wat willen verdienen zich graag fotograferen voor bakshish. Of wijzen je op iets heel bijzonders. Als het ook bijzonder is dan betaal je graag iets extra's. Vaak echter zijn deze mensen lastig, vervelend. Zelfs politieagenten doen hier aan mee.
  • Tijdens georganiseerde rondreizen en op een cruise wordt een fooienpot ingesteld, per week ongeveer 40 Euro. Dat is wel zo eerlijk want de fooienpot wordt onder heel het personeel verdeeld, dus ook de keukenbrigade, de tuinlui en de leden van de onderhoudsploeg krijgen dan wat. Hotel Lahami Bay heeft een fooienpot bij de receptie staan, een idee dat navolging verdient.
  • Je geeft iedereen een fooi die iets voor je doet maar niet aan mensen
    die er op uit zijn zoals op het filmpje hieronder:
    filmpje
  • Je zult vaak worden aangeklampt door mensen met een handvol euromunten.
    Of je dat wilt ruilen voor een biljet want munten kunnen ze niet omwisselen.
    Daarom: geef liever bakshish in Egyptische ponden.

Korting:
Met een Internationale Studenten/Jongeren Identiteitskaart krijg je in Egypte ondermeer 50% korting op de entree van tempels, graven en musea. Best lucratief want in de loop van een paar jaar zijn de prijzen van toegangskaartjes enorm gestegen.
De kaart kost 10 Euro en is er voor studenten en scholieren, jongeren tot 25 jaar en docenten. Meer informatie op www.joho.nl
De Teachers Card wordt in Egypte echter niet geaccepteerd, zo is onze ervaring. We hebben op verschillende plaatsen geprobeerd korting te krijgen maar dat is nergens gelukt.

Taxi's:
De taxi's hebben een meter maar die werkt nooit (net als de airco). Dus van te voren een prijs afspreken.
Er gelden min of meer vaste tarieven, je reisorganisatie informeert je daarover tijdens de informatie-bijeenkomst.
Taxichauffeurs in Cairo en Luxor wilen graag nog wat extra's doen: je naar de souk brengen of naar een papyrus-instituut of parfumwinkel of alabaster.... Voor je het weet zit je in een winkel aan de thee en wordt er fors op je ingepraat om voor een "very special price" het een en ander te kopen.

Winkelen:
Aan vaste prijzen doen ze niet, om iets voor een redelijke prijs te kopen is een kwestie van goed onderhandelen. Dat is een heel spel, met thee en sigaretten, en daar neemt de winkelier alle tijd voor. Je moet de humor er van inzien, dan kom je een heel eind. Grofweg kun je zeggen dat je best een goede koop hebt gesloten als je op de helft van de oorspronkelijke vraagprijs uitkomt, met een derde daarvan ben je spekkoper. Soms staat op de winkeldeur/etalage: fixed prices of no hassle. In wat sjiekere winkels wil men nog wel eens verontwaardigd zijn als je over de prijs wilt onderhandelen: "this is no bazar!"

Souvenirs
Wat koop je zoal in Egypte? Bijvoorbeeld replica's van beelden en grafvondsten in albast (allabaster), leer, goud en zilver, sisha's (waterpijp), papyrus (let er op dat je echte papyrus koopt en geen namaak van bananenblad), parfum, glazen parfumflesjes, kruiden en/of koperwerk.
Antiek mag het land niet (meer) uit dus wat men je ook te koop aanbiedt en hoe authentiek het er ook uitziet, 't is nep!

In het centrum van Luxor en Cairo kom je aardige mannen tegen die, nadat jij antwoord hebt gegeven op de vraag "Where are you from?" toevallig familie hebben die ooit in ons land woonden. Enfin, dit 'leuke' contact eindigt vaak in een winkel.

    Reispapieren   |    Gezondheid   |    Praktisch   |    Lezen over Egypte   |