Reisverhaal:

Dahabiya-trip

dag 1

dag 2

dag 3

dag 4

dag 5

ochtendgloren ontbijt ticket Edfu aanleggen in Ramadi Wadi el-Shoat dahabiya feestje aan boord dag 3

Dahabiya-trip; dag 2

Wakker bij het krieken van de dag en dan daarvan eventjes volop genieten. Het is nog nevelig, koeien, omringd door witte reigers, staan loom te staan terwijl de bonte ijsvogels het al heel druk hebben. Behalve een enkel loeien en het gekwetter van de vogels is er niets te horen. De bemanning begint het ochtendgebed.

Edfu Alweer vroeg op i.v.m. het volle dagprogramma. Om half 7 legt hulpsinterklaas A 5 chocoladeletters bij de ontbijtbordjes. Verrassing. Later die dag komt de goede Sint nog een keer langs.
Al varend (getrokken door de sloep) ontbijten we aan dek, in het ochtendzonnetje. De kok bakt voortreffelijke pannenkoekjes. Het is niet ver naar Edfu waar we afmeren aan een leeg stukje kade, in de buurt van vele, vele cruiseschepen. Dat belooft niet veel goeds. De paardenkoetsjes die al voor ons klaarstaan keuren we af en gaan eerst op zoek naar 'normale' paarden. Deden meer toeristen dat maar.
Vervolgens een vrij lange rit naar de voor ons nieuwe ingang van de tempel. Er zijn werkelijk duizenden bezoekers in de tempel. Niet te geloven. We hebben ruim een uur, dus wel een beetje 'yalla'. Eerst eventjes de nu opengestelde mamisi in, daarna vluchten we naar de buitenmuren waar het rustig is. Binnen 'snel een stukje gedaan' want er is geen doorkomen aan en de tijd vliegt. Jammer want dit is zo’n mooie tempel. Moet je dus ’s middags bezoeken. Het kost enige moeite om onze koetsier terug te vinden en dan zijn we heel blij weer op de dahabiya zijn, weg uit de hectiek.

meisje in Ramadi Na een paar uur varen en een lekkere lunch met gebakken Nijlbaars gaan we aan land bij Ramadi, een redelijk groot dorp waar niets te beleven is. Een zwakzinnig meisje wordt angstvallig van ons weggehouden. Laat haar toch. Kinderen zitten maar wat te zitten.
Hier is een vrouw gespecialiseerd in het aanbrengen van henna-tattoo's waar wij echter niets voor voelen. Dus wandelen we via de tuinen weer terug naar de boot. Behalve van de visvangst leven de mensen van de opbrengst van de tuinen die sterk doen denken aan de tuinen bij de oasen. Een van de 'producten' die nu geoogst worden zijn hibiscusbloemen voor de karkadeh. Gezien het aantal te magere dieren is het hier geen vetpot.

En weer varen. Nu zonder de motorboot en met de imposante zeilen gehesen. Genieten! Tot slot een lange wandeling naar Wadi el-Shoat of Wadi el-Chatt waar niet alleen pré-historische (neolitische) rotstekeningen van ondermeer giraffen en andere dieren te zien zijn maar ook faraonische. Prachtig! Op weg naar de boot verschijnt er opeens een pick-up-taxi. Lekker luxe laten we ons zo naar de Dahabiya brengen die bij Gebel el-Silsila voor anker ligt. Het is inmiddels donker en de monumenten zijn mooi uitgelicht. Morgen gaan we dit bekijken.

Door de lage waterstand kan de boot niet bij de kade komen en tussen boot en wal ligt nog een brede geul. Het overzetten gaat met een piepklein roeibootje die steeds één passagier kan vervoeren. Je moet stil blijven zitten want dat bootje wiebelt als een echte kano. Een eng overtochtje, zo in het donker. We worden er giebelig van.
Naast de Scheherazade liggen inmiddels nog twee dahabiya's hoewel de ene, een enorm groot en lang gevaarte, in de verste verte niet op een dahabiya lijkt. De Scheherazade is de mooiste, vinden wij unaniem. Op de boot even een stella en cola gedronken. En dan, verrassing, laten ook de anderen Sinterklaas niet ongemerkt voorbij gaan en hebben we heel veel kruid- c.q. pepernoten en heerlijke chocolademelk.
'n plaatje Vanavond is "Nubische avond", daar is geen ontkomen aan; een muziekgroep (met aanhang, in totaal zo'n 20 man) zingt mooie liedjes. Alleen jammer dat wij mee moeten klappen én dansen. Alle bemanningsleden doen ook mee. De kok swingt de pan uit. Eigenlijk best gezellig. De kruidnoten vinden gretig aftrek.
Na dit enerverend gebeuren ook nog gegeten aan dek. Runderstoofflees met hele uien..., maar alles wat erbij is smaakt prima, zelfs de uien. Standaard bij elke maaltijd zijn in het zuur ingelegde olijven. Nooit eerder gehad. Daarna zijn we met z'n allen kapot: van de party, van de korte nachten en van het pittige up-tempo programma. Voor deze ene keer, diner is natuurlijk laat geweest, blijven licht en water tot half 12 beschikbaar.

klik voor vergroting klik voor vergroting klik voor vergroting klik voor vergroting
klik voor vergroting klik voor vergroting klik voor vergroting muziek en dans